محمد رجبی را 9 سال بود ندیده بودم. وقتی به مناسبت چاپ ویژه نامه فردید به دفتر

  کارش رفتم تا در این خصوص با هم گفتگو کنیم. خیلی زود به فضای همان سال ها

  رفتیم و گفتگوی ما نه تنها گفتگو که تبدیل به درد دل هم شد. خیلی حرف برای

 گفتن داشت و نکاتی را برایم گفت که از فرط تعجب فقط سکوت می کردم. رجبی

 خواست که آنها را باز گو نکنم و من هم رعایت امانت کردم. اما باز هم دلم برای فرهنگ

 و فلسفه این مملکت سوخت . امیدوارم روزی بیاید که بتوانم همه گفته های او را بازگو کنم.

 تا معلوم شود چه بر سر تفکر مرحوم فردید در این جامعه آمده است و چه خیانت هایی که

 به آن پیر مرد و شاگردانش نشده است. آنچه می خوانید درد دل دکتر رجبی رییس موسسه

 فرهنگی اکو با بنده در بعد از ظهر یکی از روزهای ماه رمضان است.