هامارتیای روشنفکری در ایران
تأملی در ریخت شناسی روشنفکری و مردم در ایران

ژان فرانسوا بودریار فیلسوف فقید فرانسوی که برحسب عادت همه چیز
را از لبه تیغه بس برنده نقادی منحصر به فردش می گذراند در جایی از
مجموعه آثارش(1)، شرایطی را تصور کرده و به تصویر می کشد که در
آن وضعیت، فردی لبه پرتگاه را گرفته در حال سقوط است. در چنین
شرایطی (شخص) روشنفکری در حال مشاهده فرد است. شخص از
روشنفکر استمداد و کمک می طلبد در حالی که روشنفکر مشغول تأمل
در باب مسئله سقوط فرد است. بودریار این وضعیت را تا جایی به جلو
می برد که افراد جامعه یا به تعبیری هم نوعان فرد به کمکش می آیند و
او را نجات می دهند. و در تصویر آخر ما می بینیم که صحنه پرتگاه
خالی است و هیچکس حضور ندارد اما روشنفکر هنوز به تنهایی مشغول
بررسی وضعیت و چگونگ سقوط فرد است تا راهی برای نجات وی